Ans Bakker is een Nederlandse glaskunstenaar die al sinds begin jaren 2000 met glas werkt om gevoelens van bescherming, herinnering en verbondenheid te vangen. Opgegroeid tussen water en landschap, haalt ze veel inspiratie uit de natuur – vooral uit de constante beweging tussen land en water. Haar werk ontstaat precies op dat snijvlak van controle en loslaten: glas dat smelt, vervormt en zijn eigen richting kiest. Ze werkt met technieken als glasgieten en blazen, vaak gecombineerd met materialen zoals metaal, waardoor haar objecten een rauwe maar zachte uitstraling krijgen. Wat haar werk bijzonder maakt, is dat het bijna voelt als een ‘schuilplek’ – vormen die iets willen beschermen of vasthouden. Zelf omschrijft ze haar werk als een zoektocht naar veiligheid, niet in muren maar in gevoel. Een mooi weetje is dat haar ideeën soms jarenlang rijpen voordat ze tot een serie komen, alsof ze – zoals ze zelf zegt – langzaam “opgegraven” worden. Haar werk is stil en kwetsbaar, maar raakt juist daardoor iets heel menselijks.